Góry, wspinaczka, podróże nieszablonowe i kraje byłego ZSRR
Stało się! Postanowiłem odkryć przed wami karty! Jeśli do tej pory myśleliście że nad blogiem, podróżami i prezentacjami pracuje tylko jeden człowiek to byliście w błędzie. Pracy nad tworzeniem dla was treści jest tyle że jeden człowiek nie jest wstanie podołać, pod szyldem Pana Szpaka kryje się cała korporacja! Dziś przedstawiam wam cały sztab ludzi którzy dwoją się i troją żebyście mogli korzystać z naszych doświadczeń.
Zimowe Tatry to myśl która rozpala nie jedną głowę, ale zanim zaczniemy wspinać się najtrudniejsze Tatrzańskie szczyty może warto zacząć od czegoś łatwiejszego, choćby od wejścia na Giewont zimą (1895 m n.p.m.). Szczyt nie należy do grupy trudnych, ale pojawiają się już pewne trudności, a sprzęt zimowy jest niezbędny. Sam jestem zwolennikiem teorii że bez odpowiedniego sprzętu zimą w góry się nie pchamy, narażanie siebie to jedno, ale narażanie innych górołazów czy ratowników górskich to drugie. Nie stwarzajmy zatem sytuacji niebezpiecznych, a dyskusję czy da się wejść bez sprzętu zamykam twierdzeniem „wszystko się da, ale minimalizujmy możliwość popełnienia błędu, bo …
Turbacz (1310 m n.p.m) najwyższy szczyt Gorców i mój 25 szczyt Korony Gór Polski. Nasz wypad w pasmo Gorców właściwie okazał się bardzo spontaniczny, ale pokazał nam to że Gorce mogą być genialną alternatywą na ciężkie warunki w Tatrach. Ten wyjazd właściwie miał być Tatrzański, miało być zimowe zdobywanie szczytów, ale plany mają to do siebie że lubią się zmieniać. Tatry owszem były, najpierw zdobyliśmy Giewont, ale potem smutna sytuacja w schronisku na Hali Kondratowej zmusiła nas do zejścia do Zakopanego. Ciężkie warunki w Tatrach i bardzo silny wiatr zmusiły nas do zmiany planów. Absolutnie nie chcieliśmy marnować wyjazdu na …
A może by tak obrać kierunek Islandia zimą? Brzmi ciekawie i pewnie byłoby ciekawie ale mróz, śnieg i te cholernie wysokie ceny skutecznie odstraszają. Na szczęście tak strasznie to wygląda tylko na pierwszy rzut oka, kiedy już się pojedzie okaże się że wiele rzeczy, szczególnie zimą można załatwić całkiem tanio. Po mojej tygodniowej wizycie na Islandii zimą, ciężko żebym stał się ekspertem, ale chciałbym wam pokazać małą zajawkę tego kraju i parę patentów które nam pomogły ogarnąć ten kraj w całkiem przyzwoitych kosztach.
Karkonosze to górskie pasmo graniczne między Polską, a Czechami. Najwyższe pasmo Sudetów i całych Czech. Ich najwyższym szczytem jest Śnieżka (1603 m n.p.m.). Karkonosze są dobrze znane koneserom turystyki górskiej, przyrodnikom, historykom i wielu innym ludziom. Pisać o nich można całe książki, a wiedzy i tak będzie zawsze mało. Ja jednak chciałbym się skupić na aspekcie dotyczącym zimowego przejścia głównym grzbietem.
Czupel (934 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Beskidu Małego, to mój kolejny zdobyty szczyt z Korony Gór Polski. Szczyt nie jest bardzo wymagający. Ciężko zakwalifikować go też do najbardziej popularnych, ale oficjalnie w Koronie Gór Polski jest. Idąc w tym kierunku było pewne że w końcu będę musiał go zdobyć.
Minął kolejny rok prowadzenia bloga i intensywnych wyjazdów, dlatego jak co roku chciałbym zrobić małe podsumowanie minionego czasu. Było kilka nowości, było kilka ciekawych akcji, ale bywały też okresy przestoju. Ciężko tak szczerze ocenić czy ten rok był lepszy czy gorszy niż inne, na pewno był inny.
Howerla zdobyta, trekking granią Czarnohory zrobiony, a na wpis trzeba była długo czekać. Po pół roku jednak przyszedł czas na popełnienie wpisu z majówkowej wędrówki przez góry Ukrainy. Chciałoby się robić wpisy na bieżąco i wrzucać na bloga, ale nie zawsze jest czas, nie zawsze są chęci. Potem jakoś tak zapał umiera, szczegóły zanikają w pamięci, a post w postaci odgrzanego kotleta mija się z celem. Przez to właśnie sporo ciekawych historii, które mogłyby lub nawet powinny się znaleźć na blogu przepadło bezpowrotnie. Przemyślenia zaginęły, emocje opadły i to jest trochę smutne, ale jednak Howerla i Czarnohora na bloga trafią, …
Czwarta część dziennika z Camino Rowelove przeprowadzi nas przez Hiszpanię i Camino del Norte. Jeden z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych szlaków prowadzących do Santiago de Compostela. Dwanaście dni pedałowania przez Pireneje, Góry Kantabryjskie i dalej w stronę groby św. Jakuba.
Kolejny etap Camino Rowelove i kolejna już trzecia część dziennika Camino Rowelove wjeżdża na bloga. Przejechanie Francji zajęło nam prawie dwa tygodnie, był to naprawdę udany etap, a Francja która zawsze wydawała mi się nudna jak flaki z olejem pozytywnie zaskoczyła.